Milli komandakı son qalmaqallardan sonra Kriştiano Ronaldo rəsmi bəyanat yayımlaraq gələcəyi ilə bağlı məqamlara aydınlıq gətirib.

Offsideplus.az xəbər verir ki, o,  portuqaliyalı azarkeşlərə müraciət edərək milli komandadan getmədiyini və noyabr ayındakı fasilədən etibarən yenidən heyətə hazır olacağını bildirib.

Ronaldo açıqlamasında baş məşqçi Xorxe Jezuşla aralarında baş verənləri heç bir filtersiz bölüşüb:

"Jorje Jesusla baş verənlərlə bağlı həqiqət budur.

Söz verdiyim kimi, milli komandanın son təlim-məşq toplanışında baş verənləri şəxsən və birbaşa danışmaq qərarına gəldim.

2026-cı il Dünya Çempionatından sonra Portuqaliya xalqına ünvanlamaq istədiyim sözlərin yer aldığı məktub hazırlamışdım. Həmin məktubu hələ də saxlayıram və milli komandadan birdəfəlik ayrıldığım zaman onu paylaşmaq istəyirəm.

Yarışın sonunda, ABŞ-dən qayıdarkən təyyarədə Federasiyanın prezidenti məndən ayrılmaq qərarımı yenidən nəzərdən keçirməyimi istədi və təkid etdi. Çünki FPF mənim davam etməyimi istəyirdi.

Bundan dərhal sonra o, digər açıqlamadığı namizədlərlə yanaşı, hazırkı baş məşqçinin namizədliyini də nəzərdən keçirdiyini bildirərək fikrimi soruşdu.

Mən Federasiya prezidentinə bunun, mənim fikrimcə, düzgün seçim olduğunu dedim.

Bu səbəbdən hazırkı baş məşqçinin təqdim olunduğu gün seçimdən həqiqətən məmnun idim. Bu, düzgün seçim idi və nəticələr də bunu təsdiqləyir.

Bir neçə gün sonra yeni milli komandanın baş məşqçisindən mənimlə şəxsən görüşmək istədiyini bildirən ilk mesajı aldım. Razılaşdım və görüşü tətilimin sonuna planlaşdırdıq.

“Cidade do Futebol”da görüşdük. Həmin vaxt klubum mövsümöncəsi hazırlıq toplanışını orada keçirirdi.

Həmin gün baş məşqçi mənə güvəndiyini və iştirakımın onun layihəsi üçün əsas olduğunu bildirdi. Elə oradaca mənim iştirakımla bağlı plan təqdim etdi. İlk və son oyunda oynayacağımı, fiziki yükün idarə olunması səbəbindən isə hər oyunda üç-dörd dəyişiklik edəcəyini söylədi.

Bundan sonra Norveç və Danimarkaya milli komanda ilə getməməyim ehtimalını gündəmə gətirdi. İlk oyunda oynamağımı, daha sonra Portuqaliyada qalmağımı və “Draqau”dakı oyundan əvvəl komandaya qayıtmağımı təklif etdi.

Mən bu təklifi dərhal rədd etdim. Mənə elə gəldi ki, bunu qəbul edə bilmərəm. Səfərdə keçiriləcək oyunlarda oynamayacağım üçün komandaya kapitanlıq etməkdən imtina etməyim düzgün olmazdı. Portuqaliyada qalmaq imtiyazı yaxşı nümunə olmazdı.

Baş məşqçi sonda mənim fikrimlə razılaşdı.

Bu söhbətdə “Əl Nəsr”in idman direktoru, ötən mövsüm ərzində hazırkı baş məşqçinin hesabat verdiyi və 2025-ci ildə onun kluba gətirilməsində məsul şəxslərdən biri olan Simao Koutinyu da iştirak edirdi.

Toplanışın başlamasına bir gün qalmış baş məşqçi öz istəyi ilə Lissabondakı evimə gəldi və mənimlə yenidən söhbət etdi. Söhbət sakit keçdi və avqust ayında razılaşdırılan bütün prinsiplər qüvvədə qaldı.

“Alvalade”də keçirilən oyunda iştirak etdim və əvəzlənməyimə baxmayaraq, buna heç bir problem yaratmadım. Milli komandanın son oyunçusu və kapitanı kimi son addımlarımı atdığımı heç düşünmədən kapitan sarğısını özüm Bruno Fernandeşə verdim. Həmin gün mənim üçün əsas olan qələbəmiz idi. Qalib gəlmək həmişə yaxşıdır, Portuqaliyada və ölkəm üçün isə daha da yaxşıdır.

Norveçdə keçiriləcək oyunun keçirildiyi gün nahar vaxtı baş məşqçinin köməkçilərindən biri komandanın nahar etdiyi masaya yaxınlaşaraq baş məşqçinin mənimlə danışmaq istədiyini bildirdi.

Təəccüb içində baş məşqçi məndən 30 dəqiqə oynamağa hazır olub-olmadığımı soruşdu. Mən tamamilə fiziki bərpama fokuslanmışdım, həmişəki kimi komanda yoldaşlarımla birlikdə idim və həmin gün oynamayacağımı düşünürdüm. Heç bir problem olmadan razılaşdım.

Bu istək mənim fiziki bərpa və məşq planımdan kənar idi. Çünki yalnız ayın 4-də “Draqau”da oynamağım nəzərdə tutulmuşdu. Amma təbii ki, “hə” dedim. O da hazır olmağımı, 30 dəqiqə oynayacağımı bildirdi.

Qalan hər şeyi hamı bilir. İkinci hissənin əvvəlindən isinməyə başladım, dəqiqələrin keçməsini izlədim, amma meydana buraxılmadım.

Baş məşqçi mənə verdiyi sözü pozmuşdu.

Oyunun sonunda sadəcə hər şeyin qələbə ilə başa çatmasını və tək qalmaq istəyirdim. Azarkeşləri salamlamağa getmədim. Bu, tamamilə mənim məsuliyyətim olan və baş verməməli bir səhv idi. Orada bizə böyük dəstək verən portuqaliyalılardan, eləcə də məni görmək üçün səfər etmiş və məyus etmiş ola biləcəyim qeyri-portuqaliyalı azarkeşlərdən üzr istəyirəm.

48 saat sonra mən, baş məşqçi və Simao Koutinyu arasında söhbət oldu. Çünki avqust ayında apardığımız danışıqlarda da o iştirak etmişdi. Bu, çox səmimi və hər şeyin açıq şəkildə danışıldığı ciddi söhbət idi.

Razılaşdıq ki, bu “məsələni” bağlamağın yalnız bir yolu var: baş məşqçi mənə şəxsi söhbətdə dediklərini Simao Koutinyunun iştirakı ilə mətbuat qarşısında təkrarlasın.

Razılaşdırılan sadə idi: baş məşqçi mətbuat konfransına bu mövzu ilə başlayacaq və həqiqəti söyləyərək məsələni bağlamağa çalışacaqdı. O deyəcəkdi ki, mən heç vaxt oynamaq üçün dəqiqə tələb etməmişəm, bu toplanış üçün planı mənə yalnız baş məşqçi təklif edib, məni meydana çıxarmaq üçün isinməyə göndərib sonra oyuna buraxmamasının səhv olduğunu və belə halın bir daha baş verməyəcəyini deyəcəkdi.

Həmin görüşü baş məşqçinin məni qucaqlamaq istəməsi və konfransda mənə dediklərini söyləyəcəyinə söz verməsi ilə başa vurduq. Məsələnin də bununla bitəcəyini düşünürdük. Mən Danimarkada oynamayacaq, “Draqau”dakı oyunda isə meydana çıxacaqdım. Bütün bunlar Simao Koutinyunun iştirakı ilə baş verdi.

Daha sonra baş məşqçinin istəyi ilə onun, Simao Koutinyunun və Tiaqo Kraveyrunun iştirakı ilə videokonfrans keçirildi və müzakirə etdiklərimiz ümumiləşdirildi.

Qısa bir sənəd hazırlandı. Mən onu təsdiqlədim və baş məşqçinin istəyi ilə sənəd ona təqdim edildi.

Mətbuat konfransında baş verənlər isə hamıya məlumdur. Onun davranışı bizim görüşümüzlə heç bir əlaqəsi yox idi. Mən özümə layiq olmadığını düşündüyüm ifadələr və aqressiv münasibət eşitdim. “Mən istəyirəm, mən bacarıram və mən əmr edirəm” yanaşması ilə çıxış etdi. Halbuki əvvəlki gün şəxsi söhbətimizdə mənə qarşı heç vaxt belə davranmamışdı.

Təsdiqlədiyim qeydlər bunlar idi:

“Düşünürəm ki, Danimarka haqqında danışmazdan əvvəl bir neçə məsələni, həm də həqiqəti aydınlaşdırmaq vacibdir:

1. Milli komandada bu mövsüm üçün planı Kriştianoya şəxsən mən təklif etmişəm və heç kimdən belə bir təklif gəlməyib. Uzun və çox yaxşı söhbətimiz oldu.
2. Onun milli komandanı nə qədər sevdiyini və bu komandada 24 il ərzində göstərdiyi müsbət təsirin ağırlığını bilirəm.
3. Kriştianoya təklif etdiyim planı o qəbul etdi.
4. O, heç vaxt seçimlərimi sorğulamadı. Nümunəvi, sadiq və peşəkar davrandı.
5. Norveçdəki oyun onun üçün hazırladığım planın bir hissəsi deyildi. Lakin ilk oyundan sonra fiziki baxımdan bərpa olunduğunu düşündüm və ondan istifadə etməli ola biləcəyimi bildirdim. Kriştiano razılaşdı.
6. Pele və ya Maradona səviyyəsində bir oyunçunu meydana çıxarmaq üçün isinməyə göndərib sonra oyuna buraxmamaqla səhv etdim. Bu gün olsaydı, belə etməzdim.
7. Məsələni bağlamaq üçün deyirəm: Kriştianonu milli komandada istəyirəm. Əslində onu sadəcə bir qədər deyil, çox istəyirəm. Xoşbəxtlikdən o da mənə inanır. “Əl Nəsr”də mənə inandığı kimi, burada da inanır.
8. Azarkeşləri salamlamaması barədə artıq danışmışıq. 230-dan çox milli oyun keçirən bir insana Portuqaliyanı sevməyi mən öyrədə bilmərəm. Bu, məyusluq anı idi və heç nəyi silmir. O, azarkeşlərə ən çox avtoqraf verən, ən çox selfi çəkdirən və onlara ən çox sevgi göstərən futbolçudur. Olmayan yerdə problem yaratmayaq. Xoşbəxt olmayanda reaksiya veririk. Məsələ bundan ibarət idi”.

Bu qeydlərin heç birində baş məşqçinin məndən üzr istəməli olduğu yazılmamışdı.

Bu, onun mənə verdiyi sözü ikinci dəfə pozması idi.

Mən düşərgədən daha bir söz pozuntusunu gözləmədən ayrılmaq qərarına gəldim. Mənim üçün insanlar arasındakı münasibətdə həqiqət hər şeydən vacibdir. Nə qədər ağrılı olsa da, mənə həqiqəti desinlər.

Əslində həmin mətbuat konfransının keçirildiyi gün səhər FPF prezidenti və baş məşqçi ilə söhbətimdə — onlar bunu təsdiqləyə bilərlər — bir daha bildirdim ki, əgər məni istəmirlərsə, bunu desinlər. Mənimlə açıq danışmaları kifayət idi. Mən bunu qəbul edərdim və söz verdim ki, birlikdə arzuladığım kimi gözəl bir vida hazırlayarıq və heç kim incik qalmaz.

Bu günü bu gün kimi xatırlayıram. Onlar eyni anda “xeyr” dedilər. Mənim yerimin milli komandada olduğunu bildirdilər.

Demək olar ki, 25 illik karyeram ərzində heç vaxt heç bir məşqçinin və ya milli komanda baş məşqçisinin texniki və taktiki qərarlarına müdaxilə etməmişəm.

Onların məndən istədiklərini yaxşı və ya pis qəbul edirəm. Qərara hörmət edirəm. Amma mənə verdikləri sözü pozduqları zaman özümü orada aid hiss etmirəm.

Milli komandadakı komanda yoldaşlarımdan da düşərgəni tərk etdiyim üçün üzr istəməliyəm.

Baş məşqçinin sözünə olan etimadın tamamilə pozulmasına baxmayaraq, bu söhbətlərə şahid olanların təsdiqləyə biləcəyi kimi, belə etməməli idim. Məsuliyyət yalnız mənim üzərimdədir.

Portuqaliya xalqından bir daha üzr istəyirəm. Amma verilən sözün pozulması mənim üçün çox ciddi məsələdir. Həmin andan etibarən komandada qalmağımın işçi qrupuna yalnız zərər verəcəyini düşündüm və həmişə dediyim kimi, özümü faydalı hiss etmədiyim zaman etdiyim şeyi etdim: əşyalarımı yığıb getdim.

Bu hərəkətimin nəticəsi Portuqaliya Futbol Federasiyası tərəfindən qiymətləndirilməli və cəzalandırılmalıdır. Düşünürəm ki, cəza üçün heç bir yüngülləşdirici hal olmamalıdır. Mən sadəcə hər hansı futbolçu deyiləm, komandanın kapitanıyam və bu, ağırlaşdırıcı haldır.

Artıq üzr istəmişəm, amma bilirəm ki, hərəkətlərin nəticəsi olmalıdır. Mənim kimi futbolda olan hər kəs bilir ki, hər kəsin statusundan asılı olmayaraq qaydalar hamı üçün eynidir.

Vida oyunları ilə bağlı çox danışıldığını, mənə layiqli vida mərasimi təşkil edilməli olduğunu və Federasiyanın mənə bu imkanı vermək istədiyini eşitmişəm.

Həyatda, çox vaxt ac və yeməksiz olduğum dövrlərdə öyrəndim ki, heç kim heç kimə heç nə vermir.

Bütün azarkeşlərimə, xüsusilə də bütün portuqaliyalılara söz verə bilərəm ki, bir və ya bir neçə vida oyunumuz olacaq. Bunun üçün hələ vaxt var.

Amma milli komanda haqqında düşünəndə ağlıma ilk gələn mübarizə aparmaqdır. Atamın ölüm xəbərini aldığım gün də məhz bunu düşünürdüm.

Milli komandanın düşərgəsində idim və ertəsi gün keçiriləcək oyunun sonuna qədər orada qalmağa qərar verdim. Ölkəm üçün heç bir klub üçün etməyəcəyim şeyi etdim.

Buna görə də fiziki cəhətdən yaxşı vəziyyətdə olsam, klubumda oynasam və ümid etdiyim kimi qollar vursam, mənə tətbiq edilə biləcək cəzanı çəkdikdən sonra həmişə olduğu kimi milli komandamız üçün mübarizə aparmağa və qalib gəlməyə hazır olacağam.

İnanın, bu, həqiqətin ən saf formasıdır.

Kriştiano Ronaldo”